個人檔案Don't ever Judge Me!相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
Don't ever Judge Me!Tearing Myself Apart From The Things that Make Me Hurt! 11月25日 24 Years Later 24 ปี ผ่านไป ไวเหมือนโก6 ถึงแม้เวลา มันจะผ่านไปนานเท่าไร สิ่งต่างๆ รอบๆตัว จะเปลี่ยนแปลงยังไง สำหรับตัวผมแล้ว ผมก็ยังเป็นผมคนเดิมเสมอ ขอบคุณ สำหรับสิ่งดีๆที่มีให้ตลอดมา ขอบคุณ สำหรับความห่วงใยที่มีให้แก่กัน ขอบคุณ ทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต และทำให้ผมมีวันนี้ และก็ขอบคุณ ทุกๆคนที่เดินจากไป...... ถึงแม้ว่าเส้นทางในชีวิตของคนแต่ละคนอาจต่างกัน มีบางครั้งที่ได้มาบรรจบ พบเจอกันบ้าง แต่ผมก็ไม่เคยลืม แม้ว่าเราจะเป็นเพียงคนรู้จักกัน แม้ว่าเราจะเคยรู้จักกัน แม้ว่าเราจะเคยเห็นหน้ากัน แต่รู้ท้ายแล้ว เรา ก็ เป็น เพียง แค่ คน รู้ จัก กัน...... ผมจะไม่โทษใคร หรือ อะไร ทั้งสิ้น เพราะว่าทุกๆสิ้นนั้น เกิดจากตัวผมเอง ผมเป็นคนเลือกเอง ผมเป็นคนตัดสินใจเอง ผมเป็นคนทำมันเอง และสุดท้ายมันก็ออกมาเป็นแบบนี้ ซ้ำไป ซ้ำมา ละครเรื่องเดิม ที่ฉายให้ผมดู มาตลอด 24 ปี...... ผมจะไม่แคร์ สิ่งใดอีกแล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด...... ขอบคุณทุกคนที่รู้จักกัน ยินดีที่ได้รู้จักครับ...... 9月12日 GooDByE FoR nOwผมตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย......
พบว่าตัวเอง อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ห้องหนี่ง
มีประตูที่เป็นทางเข้าออกอยู่ 2 ประตู
มีพัดลมเพดานตัวใหญ่ กำลังหมุนอยู่เอื้อยๆ
มีตู้มากมายตั้งอยู่รายล้อม รอบห้อง
บางตู้ก็มีหนังสือหลายประเภทอยู่ข้างใน
บางตู้ก็ไว้ใส่ของใช้ส่วนตัว ซึ่งเป็นของใครก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆ ในห้องนี้ ต้องมีคนอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง
เพราะนอกจากของใช้แล้ว ยังมีเสื้อผ้า ผ้าเช็ดตัว แขวนอยู่หน้าตู้
ที่ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายมือของห้อง
มีโต๊ะตัวใหญ่ ตั้งอยู่เกือบกลางห้อง
บนโต๊ะมีของวางอยู่เกลื่อนกลาด
ที่มุมห้อง มีลังใบหนี่งตั้งอยู่ ผมได้ยินเสียงดัง คลุกคลิก
มาจากข้างในกล่องนั้น จึงเดินเข้าไปดู
พบสิ่งมีชีวิตหน้าตาคล้ายเม่นแต่ตัวเล็กกว่า จำนวน 2 ตัว
วิ่งกันให้วุ่นภายในกล่อง ตะกุยตะกาย ขุ้ยเขี่ยอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นเหม็น โชยขึ้นมาจากกล่อง คงเป็นกลิ่นสิ่งปฏิกูลของมัน เหม็นได้ใจทีเดียว
หลังจากสำรวจห้องไปได้ซักพักนึง ผมก็ไปสะดุดตาเข้ากับตุ๊กตาตัวหนึ่ง
ผมรู้สึกว่ามันน่ารักอย่างประหลาด
ทันใดนั้นเอง ประตูบานขวาก็ได้เปิดขึ้น พร้อมกับการปรากฎตัวของคนกลุ่มนึง
แวปแรกที่เห็น คนกลุ่มนี้ก็ดูเหมือนคนธรรมดาทั่วไป
ใครจะไปรู้ ว่าคนธรรมดาที่เราเห็นนั้น
จะมีอะไรที่ไม่ธรรมดา ซ่อนอยู่
คนนึงเดินเข้ามา
พร้อมกับการ เรอ และกล่าวทักทาย ได้อย่างน่าตาเฉย
คนกลุ่มนั้นได้ชวนผมไปทานข้าว ซึ่งผมก็ไม่ลังเลย์ ที่จะตามไป เพราะในขณะนั้นผมหิวเหลือเกิน
ระหว่างที่พวกเรานั่งกินข้าวด้วยกันอยู่ บางคนพยายามชวนผมพูดคุย
บางคนจ้องหน้าผม พอผมจ้องตอบ กลับถูกตีซะอย่างนั่น
หลังจากที่กินข้าวเสร็จ พวกเขาก็พาผมไปตามที่ต่างๆ
ดูหนัง ตีกลอง? ร้องคาราโอเกะ บรา บรา บรา มากมาย
แล้วเราก็กลับมาที่ห้องนี้อีกครั้ง ดูวันนี้ทุกคนท่าทางคึกครืน กันเป็นพิเศษ
ผมรู้สึกสงสัย จึงได้ถามถึงสาเหตุ แล้วก็มีคนตอบว่า คืนนี้จะมี งาน The LasT JublienG
แรกๆผมก็ งง ว่ามันคืออะไร พอได้เห็นฉลากแดงแล้วจึงหายสงสัย
งานเลี้ยงเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เฮฮา ปาจิงโกะ
มีทั้ง สเต็กเนื้อ ลำยอง ลำใย 6ล6
และแล้วค่ำคืนที่สนุกสนานก็เริ่มผ่านพ้นไป
หลายคนเริ่มทยอยกันหลับ ไม่ว่าจะง่วงหลับ หรือ ขาดสติหลับ
หลับในวง หลับนอกวง ผมเฝ้าดูพวกเขาหลับไปทีละคน
จนสุดท้ายเหลือเพียงแต่ผม กับตุ๊กตาตัวนั่น
ผมได้คว้าตุ๊กตาตัวนั่น มากอด และจองมองที่หน้าของมัน
ก่อนที่สติของผมจะหลุดลอย
ความทรงจำเกี่ยวกับสถานที่นี้ กับคนกลุ่มนี้
ได้ผุดเข้ามาในหัวของผม
ความทรงจำอันแสนยาวนาน
น้ำตาผมเริ่มไหล
"ชาตรี"
ผมเรียกชื่อตุ๊กตาตัวนี้
แล้วผมก็หลับไป
......
ผมตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย......
พบว่าตัวเอง อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ห้องหนี่ง
มีประตูที่เป็นทางเข้าออกอยู่ 2 ประตู
มีพัดลมเพดานตัวใหญ่ กำลังหมุนอยู่เอื้อยๆ
แต่ภายในห้อง ไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว
มีเพียง ชาตรี ที่ยังคงอยู่ในอ้อมกอดของผม
กับความทรงจำที่ผมจะไม่มีวันลืม......
แด่ชมรมวรรณศิลป์
และห้อง 211-212
......
8月6日 TomorroW ComeS TodaYถ้าหากไม่มีวันพรุ่งนี้
ก็คงจะไม่มีวันนี้
แต่สำหรับตัวผม
วันไหนๆก็มีค่าเท่ากัน
No OnE iS SafE
-..-
12月27日 The Last Love Song On This Little Planetคุณเคยชอบหรือรักใครมั้ย?
คุณรู้มั้ยว่ารักคืออะไร?
คุณเคยเสียใจเพราะรักมั้ย?
แล้วคุณทำยังไงให้ลืม?
ถ้าคุณรู้....
ช่วยบอกผมที
......................................
ความฝันเป็นสิ่งที่ใครๆก็ฝันได้
สำหรับตัวผม
มันก็แค่พึ่งตื่นขึ้นมา จากฝันดี
เท่านั้นเอง
ฝัน ที่คงจะไม่มีโอกาสได้ฝันอีก
ขอบคุณนะ ฝันดี
ขอบคุณจริงๆ สำหรับทุกสิ่ง
Good night!
นินทาสวัสดิ์
ฝันดีครับ....ทุกๆคน
9月27日 Time Spiral................
น้ำตา
รินไหล
ออกมา
ยากเกิน
อธิบาย
หดหู่
ท้อแท้
เศร้าหมอง
เกิดอะไรขึ้นกับวันเวลาที่ผ่านไป
ฉันทำมันหล่นเอาไว้ที่ไหน
มีใครเห็นเวลาที่หายไปของฉันหรือป่าว
ถ้าใครเจอช่วยบอกฉันที่นะ
ฉันอยากได้มันคืน....
คุณเคยรู้สึกอย่างผมหรือป่าว
ว่าเวลาบางที่ก็ผ่านไปเร็ว บางที่ก็ผ่านไปช้า
แต่ทุกครั้งเวลา มักจะสอนเราเสมอ
ให้เราจำ เผื่อวันหน้าถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ ก็จะไม่ทำอีก
แต่คนเรามักไม่จำ ไม่ใส่ใจ กับวันเวลาที่ผ่านพ้นไป
สวัสดีคับ ไม่ทราบว่าคุณเห็นเวลาที่หายไปของผมมัยคับ
อ๋อ ไม่เป็นไรคับ ขอบคุณคับ
เวลาจ๋า เจ้าอยู่แห่งหนใด โปรดรอฉันด้วย ฉันกำลังตามเจ้าไปแล้ว
ฉันเหนื่อย ฉันง่วง ฉันเหงา ฉันเศร้า ฉันว้าเหว่
อย่าปล่อยฉัน ทิ้งไว้กับความฝัน ลมๆแล้งๆ อีกเลยนะ....
ทำอะไรโดยที่ไม่คิดถึงผลกระทบ ในภายภาคหน้า
แล้วต้องมานั่งเสียใจ ในภายหลัง
โดยที่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้เลย
ทุกวันนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่....
ตื่นนอน อาบน้ำ แต่งตัว ไปเรียน หลับ.... กินข้าว เรียน หลับ.... กลับมานั่งแช่ อาบน้ำ เมาท์ หลับ......
บางสิ่ง บางอย่าง ได้หายไป....
To Be Continue.... 7月27日 :sลืมตัว
แค่เธอเข้ามา ทักทายยังเก็บไปคิด
ยิ่งเธอใกล้ชิด ฉันเองก็ยิ่งได้ใจ
เลยแอบไปนอนละเมอ เธอคงไม่ไกล
ฝันไว้คงได้รักกัน
ไม่ดูตัวเอง ว่าควรจะอยู่แค่นี้
ไม่มองความจริงสักที ว่ามีเท่าไหร่
เธออยู่ดีๆ ของเธอ เรามันเพ้อไป
เพิ่งเริ่มเข้าใจ ตอนนี้
เผลอลืมตัว ว่าเราเป็นคนสำคัญ
เผลอใจสั่น เมื่อยามเธออยู่กับใคร
ผิดไปแล้ว ที่ได้ทำ ให้เธอลำบากใจ
เผลอลืมตัว เลยดูเป็นคนไม่ดี
ขอโทษที ที่ทำให้เธออับอาย
ต่อไปนี้ ไม่ต้องห่วง เพราะฉันจะจากไป
แม้รู้แก่ใจว่ารักเธอ
...... ......
ไม่ดูตัวเอง ว่าควรจะอยู่แค่นี้
ไม่มองความจริงสักที ว่ามีเท่าไหร่
เธออยู่ดีๆ ของเธอ เรามันเพ้อไป
เพิ่งเริ่มเข้าใจ ตอนนี้
เผลอลืมตัว ว่าเราเป็นคนสำคัญ
เผลอใจสั่น เมื่อยามเธออยู่กับใคร
ผิดไปแล้ว ที่ได้ทำ ให้เธอลำบากใจ
เผลอลืมตัว เลยดูเป็นคนไม่ดี
ขอโทษที ที่ทำให้เธอต้องอาย
ต่อไปนี้ ไม่ต้องห่วง เพราะฉันจะจากไป
แม้รู้แก่ใจว่ารักเธอ
.............
ต่อไปนี้ ไม่ต้องห่วง เพราะฉันจะจากไป
แม้รู้แก่ใจว่ารักเธอ 7月13日 Final....ณ ที่ใดดวงใจไม่ไหวหวั่น
ขอฝ่าฟันอุปสรรค และขวากหนาม
ถึงสิ้นชาติวาสนาชะตาทราม
จะฝากนามโลกให้รู้กูก็ชาย!
ณ ที่นี้ไร้ญาติและขาดมิตร
ยังก็แต่บ่าวสนิทพิสมัย
เสมอเพื่อนเสมือนญาติไม่คลาดไกล
เป็นเพื่อนตายเคียงกูคู่ชีวา!
7月11日 Nightmareอนิจจา! ความรักเจ้าเอ๋ย เจ้าช่างเป็นแต่เพียงฝันหวาน ลอยระเริงอยู่ในห้วงรำพึงของข้าฯเท่านั้นเองละหรือ ณ บัดนี้ ข้าฯ ได้ประจักษ์แล้วว่า อานุภาพแห่งความรักมันหนักล้นเพียงใด โฉดชนที่ไม่เคยเข้าถึงในกฎแห่งวังวนของความรักเท่านั้น จึงจะใจดำกระด้างเสมือนที่เจ้าได้ปฏิบัติต่อข้าฯดุจฉะนี้ รักข้าฯย่อมอุปมาเพียงเศษธุลีอันไร้ค่า มาตรว่าปราศจากเจ้าเสียแล้ว ชีวิตข้าฯ จะไม่มีการเริ่มต้น ฉะนั้น จงรักตอบข้าฯให้ดุจเดียวกับที่ข้าฯได้รักเจ้านั้นเถิด ช่วยทำชนม์ชีพของข้าฯ ให้คืนคงขึ้นมา ให้ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามครรลองของมัน เช่นที่ได้ตั้งปรารถนาอธิษฐานไว้ในห้วงจินตนาการของข้าฯนั้นเทอญ.... 6月21日 A Night Againความกลมกลึงแห่งวงพระจันทร์
ความคดเคี้ยวแห่งเถาไม้เลื้อย
ความเกาะเกี่ยวแห่งเถาวัลย์
ความหวั่นไหวแห่งยอดหญ้า
ความอ้อนแอ้นแห่งใบอ้อ
ความยียวนแห่งดอกไม้
ความเบาแห่งใบพฤกษ์
ความคมแห่งตาเนื้อ
ความแจ่มใสแห่งดวงตะวัน
น้ำตาแห่งหมอก
ความปรวนแปรแห่งกระแสลม
ความใจเสาะแห่งกระต่าย
ความโอ่ลำพองแห่งนกยูง
ความอ่อนละมุนแห่งขนอ่อนของวิหค
ความแกร่งแห่งเพชร
ความหวานแห่งน้ำผึ้ง
ความดุร้ายแห่งพยัคฆ์
ความอบอุ่นแห่งเปลวเพลิง
ความเยือกเย็นแห่งหิมะ
ความพูดมากอย่างนกกระจอก
ความครวญครางแห่งนกเขา
งูพิษ!
สูเจ้าจะรู้หรือไม่ว่า
สรรพสิ่งเหล่านี้รวมระคนกันเข้าแล้ว
คือสัตว์แสนสวยชนิดใด?
ประหนึ่งน้ำค้างที่เกาะอยู่บนกิ่งใบพฤกษา
ครั้นยามดึกก็เนืองนองมากมาย
ปานจะรองดื่มให้ฉ่ำทรวงได้
แต่พอรุ่งแจ้งแสงปัจจุสมัยส่อง
น้ำค้างก็ย่อมจะละลายเหือดหายไป
น้ำใจนาง ก็เปรียบฉะนั้น! 5月2日 A Nightสวัสดีซัมเมอร์ (ยืมคำคนอื่นมาใช้ซะหน่อย)
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
ไม่ได้หายหน้าหายตาไปไหนหรอก
ก็ยังอยู่ใกล้ๆ แถวนี้แหละ
วันนี้เกิดครึ้มอกครึ้มใจ
เลยแวะมาเขียน
เขียนไปฟังเพลงไป มันส์ดีเนอะ
ตอนนี้กำลังฟังเพลง World So Cold อยู่
เดี๋ยวนี้ มีเรื่องกลุ้มใจเยอะแยะมากมาย
ไม่ว่าจะเรื่องที่คณะ
หรือแม้แต่ที่ชมรม
ไม่เว้นแม้แต่ตัวเราเอง
คิดแล้วก็กลุ้ม แต่ก็ไม่รู้จะไปคิดทำไม
ถ้าปล่อยให้มันผ่านเลยไป
เรื่องทุกอย่างก็จะจบ
ไม่อยากจะเขียนแนวนี้อีกแล้ว
มาเที่ยวบ่นๆ ไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมาย
...................................................
ไปเจอกลอนเด็ดๆมาจากหนังสือเล่มนึง
ชอบๆ......
ไม่สำคัญว่า เราจะอยู่ด้วยกันหรือป่าว
ไม่สำคัญว่า ตื่นเช้ามาจะได้เห็นหน้ากับเธอไหม
ไม่สำคัญว่า ค่ำคืนนี้เธอมองจันทร์กับใคร
เพียงรับรู้ในใจ..."ใต้ฟ้าพร่างดาว...เรารักกัน"
โอ้..........
แอบเน่า นิดนึง ก็ไม่ได้เพราะมากแต่ก็ชอบ
เพราะกำลังอ่านหนังสือเล่มนี้อยู่
คนบางคนบอกว่ามัน เวอร์เกิน
ก็คงถูก....แล้วแต่ใครจะคิด
จะตี 4 แล้ว ยังไม่ได้หลับ ไม่ได้นอน
นอนไม่หลับ (หรือป่าว)
เหอๆ.........................................
ก่อนลาจากกันคืนนี้ มีคำคมมาฝาก
"ถ้ารักเขาจริง อย่าไปบอกรักเขานะ"
จำไว้ๆ :s
3月21日 Who-Am-I-?ฤดูร้อน
แต่ทำไมรู้สึกหนาว
กินไม่ได้
นอนไม่หลับ
เพราะอารัย?
ความรู้สึกที่อยากจะอยู่คนเดียว
กลับมาอีกครั้ง
ไม่อยากให้ตัวเองกลับไปเป็นอย่างเก่าเลย
อยาก
ที่จะเป็นคนใหม่
แต่พยายามยังไง
ก้อทำไม่ได้
ไม่อยากจะโทษคัย
ทุกสิ่ง
ทุกอย่าง
มาจากตัวเราเองทั้งสิ้น
เอาแต่หลบหนีปัญหา
น่าขำ
สิ้นดี
Do U Believe in Destiny? 3月20日 F4~(Friend Forever)A Friend... is a tissue when you can't stop crying
เพื่อน คือ กระดาษทิชชู....ตอนเราร้องไห้ไม่หยุดซะที
A Friend... is a shoulder when you feel like dying
เพื่อน คือ หัวไหล่....ให้เราซบ เมื่อเรารู้สึกย่ำแย่
A Friend... always listens when you have something to say
เพื่อน รับฟังทุกอย่าง...เวลาเรามีเรื่องจะพูด
A Friend... is a week when you need a day
เพื่อน คือ สัปดาห์...เมื่อคุณต้องการวัน
A Friend... is a crutch when you have a brokenheart
เพื่อน คือ ไม้ดามหัวใจ...ยามเราอกหัก
A Friend... is some glue when everything falls apart
เพื่อน คือ กาว...เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างดูจะแตกสลาย
A Friend... is a sun when the rain just won't stop
เพื่อน คือ แสงอาทิตย์...เมื่อฝนไม่หยุดตก
A Friend... is your mom when you run into a cop
เพื่อน คือ คล้ายๆกับแม่นะ...หากเราต้องขึ้นโรงพัก
A Friend... is a phone call when you can't leave your home
เพื่อน คือ โทรศัพท์ เมื่อคุณไม่สามรารถออกจากบ้านได้
A Friend... is a hand when you feel all alone
เพื่อน คือ มือ...เมื่อเรารู้สึกเปล่าเปลี่ยว..(ขอจับมือหน่อยนะ)
A Friend... is a wing if you want to fly
เพื่อน คือ ปีก....หากคุณอยากจะบิน
A Friend... understands without knowing why
เพื่อน...จะเข้าใจเราทุกอย่าง โดยปราศจากคำถามว่า ทำไม
A Friend... is an ear for a secret to tell
เพื่อน คือ หู...เพื่อเอาไว้ฟังทุกเรื่อง..(โดยเฉพาะเรื่องลับๆ)
A Friend... is an aspirin when your head hurts like hell
เพื่อน คือ แอสไพลิน....เมื่อเราปวดหัว
A Friend... is a love that can never let go
เพื่อน คือ ความรัก...ที่คุณไม่ต้องค้นหา
A Friend... is you, and i wanted you to know!!
เพื่อน คือ คุณ.....ฉันอยากให้คุณรู้
อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนจัง
เมื่อไม่กี่วันมานี้ก้อได้ไปเที่ยวกับเพื่อน
ได้รู้ว่าความเป็นเพื่อน ไม่ได้จางหายไปไหน
เพื่อน คือคนที่เราสามารถคุยเรื่องความหลังได้เสมอ
เพื่อน คือคนที่เราสามารถเล่นไพ่ไปบ่นมันไปแซวมันไปได้
เพื่อน คือคนที่คอยสังเกตพฤติกรรมของเรา และถามเราว่าเป็นอารัยหรือป่าว
เพื่อน คือคนที่พร้อมจะชนแก้วกับเราทุกเมื่อ
เพื่อน คือคนที่แบกเรามาส่งที่ห้อง
เพื่อน คือคนที่ลูบหลังเราเวลาเรา อ้วก
เพื่อน คือคนที่ปลอบเราเวลาเราเศร้าใจ
เพื่อน คือคนที่ลูบหัวเราแล้วบอกให้เราร้องไห้ให้พอ แล้วพรุ่งนี้เราจะต้องร่าเริง
เพื่อน คือคนที่บอกให้เราไปอาบน้ำ
เพื่อน คือคนที่แย่งผ้าห่มกับเรา
เพื่อน คือคนที่รอไปกินข้าวกับเรา
เพื่อน คือคนที่เราสั่งอารัยมันจะกินตามเรา หรือมันสั่งอารัยเราจะกินตามมัน
เพื่อน คือคนที่จับขาจับแขนเราแล้วโยนเราลงน้ำ
เพื่อน คือคนที่ส่งไมค์มาให้เรา เวลาร้องคาราโอเกะ
เพื่อน คือคนที่เล่นบอลริมชายหาด หลังเที่ยงคืนกับเรา
เพื่อน คือคนที่ถ่ายรูปเราเก็บไว้ในโทรศัพท์มือถือ
เพื่อน คือคนที่เราเดินไปไหนมาไหนด้วยกัน
เพื่อน คือคนที่มาหาเราแม้จะรู้ว่ามีเวลาอยู่ด้วยกันแค่ คืนเดียว
เพื่อน คือคนที่นอนเบียดกับเราได้แม้ว่าจะนอนไม่สบายก้อตาม
เพื่อน คือคนที่แบ่งปันสิ่งดีๆให้เราอยู่เสมอ
เพื่อน คือคนที่บอกให้เราสู้ ต่อไป
เพื่อน คือทุกสิ่ง
เพราะ เพื่อน คือ เพื่อน
อยากบอกทุกคนว่า "นายคือเพื่อนรัก สำหรับเราเสมอ"
มีใจ
เจ็บก้อร้อง |
||||||||||||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知|
|
